Bir sabah işe gitmek için yola çıktım. Sokakta bir çukur varmış, görmedim. Bir baktım, içine düşmüşüm. Nereden çıktı şimdi bu çukur? Neyse güç bela çukurdan çıkabildim ve işe gittim.
Yarın tekrar işe gitmek için yola çıktım. Hay Allah, sokaktaki çukuru unutmuşum. Yine içine düştüm. Ama neyse ki bu sefer çukurun içini biliyorum. Zorlanmadan çıktım ve işe gittim.
Bir sonraki gün tekrar işe gitmek için yola çıktım. Bu kez çukuru hatırlıyorum. Yanından dikkatlice geçtim.
Bir sonraki gün tekrar işe gitmek için yola çıktım. Bu kez çukurdan sakınmak için karşı kaldırıma geçtim.
Bir sonraki gün tekrar işe gitmek için yola çıktım. Bu kez işe gittiğim sokağı değiştirdim…
P.S: Ankara’da yaşıyosun birader, o çukur orda bir ay durur, aklın başına gelmezse düşer düşer durursun.
Günlerdir uyandığımda bu şarkının melodisini mırıldanıyorum. Hatta bazen abartıp cahil cahil şarkının sözlerini de söylemeye çalışıyorum. Ne kadar güzel, ne kadar keyifli bir şarkı ki şarkıyı dinleye dinleye İspanyolca öğrenmeye heveslendim, belli mi olur bakarsın öğrenirim de. Buyrun efenim, dinleyen dinlemeyene de dinletsin. Güzel insan, eski dost Cansumom’a da sözlerini çevirttim, pek güzel oldu. Soha ablam Cezayir asıllı Fransızmış, şarkıda da bazı kısımlar Fransızca sanırım.
Un paso me voy para siempre – Bir adım gidiyorum sonsuza kadar
Un paso fuerte – Güçlü yol
Un paso hacia adelante – Beni ileri getirebilecek bir yol
Dos pasos, me voy sin mirarte – 2 adım, sana bakmadan gideceğim
Tan lejos pis – Baya uzaklaşıyorum
Dos pasos ya te olvidé – 2 adım seni unuttum
Tres pasos ya soy hacia al este, – 3 adım ve doğuya döndüm
El sur, el oeste – Güneye, batıya
Tres pasos creo mucho, me parece – 3 adım çok inandım ya da bana öyle geldi
(Nakarat)
Y cuándo volverás? – Ne zaman döneceksin
Je ne reviendrai pas
Cuándo volverás?
Je suis si loin déjà
Y cuándo volverás ?
Un dia o jamás – Bir gün ya da hiç
Y cuándo volverás ?
J’ai fait le premier pas
Cuando volverás ?
Surtout ne m’attends pas
Cuándo volverás ?
Un día o jamás
Tres pasos quiero acordarme
Tres pasos quiero acordarme – 4 adım hatırlamak istiyorum
Quatro pasos ya sé – 4 adım biliyorum
Tu me quisiste, yo te quise – Sen beni sevdin, ben de seni
Cinco pasos ya sin perderme – 5 adım Kaybolmadan
Tanto me alejé – Baya uzaklaştım
Cinco pasos y te perdoné – 5 adım ve seni affettim
Seis pasos ya, son casi siete – 6 adım, neredeyse 7 oldu
Contar más no sé – Bilmediğim kadar fazla sayabilirim
Mil pasos y más, me quedo de pie… Bin adım ve daha fazlası, buna dayanabilirim
(Nakarat)
Y cuándo volverás? – Ne zaman döneceksin
Je ne reviendrai pas
Cuándo volverás?
Je suis si loin déjà
Y cuándo volverás ?
Un dia o jamás – Bir gün ya da hiç
Y cuándo volverás ?
J’ai fait le premier pas
Cuando volverás ?
Surtout ne m’attends pas
Cuándo volverás ?
Un día o jamás
Tres pasos quiero acordarme
Un paso, dos pasos, tres pasos, cuatro pasos, cinco pasos…
Mil pasos…
“basit yaşayacaksın. basit
mesela susayınca su içecek kadar basit…
dört çıkacak, ikiyi ikiyle çarptığında.
tek düğmesi olacak elindeki cihazın;
tek bir düğme, tek bir cümle gibi…
sevince lafı dolandırmadan söylediğin
‘seni seviyorum’ gibi.
basit bir öpücük yetecek sana…
basit, sıcak bir öpücük;
ve o öpücükle dolacak tüm günlerin,
tüm düşlerin.
o öpücük için yapacaksın hayatının kavgasını,
öpücük için yiyeceksin hayatının dayağını. ”
hacet yok hatırlatmasına seni hatıraların
bir dakika bile çıkmıyorsun aklımdan
koşar gibi yürüyüşün
karanlıkta bir ışık gibi aydınlık gülüşün
hacet yok hatırlatmasına seni hatıraların
uzak uzak yıldızlarla çevrilmiş kainatın
karanlık boşluklarında akıp giderken zaman
adımla nasıl berabersem öylece beraberiz
seninle her saat seninle her dakika seninle her saniye
gönlümüz mutluluğa inanmış olmanın gururuyla rahat
koltuğumuzun altında birer dinamit gibi kellemiz
ve sonra her zaman her ölümlüye
aynı şartlar altında kısmet olmıyan
gerçekleri görmenin aydınlığı alınlarımızda
hacet yok hatırlatmasına seni hatıraların
sen bana kalbim kadar elim kadar yakınsın
Attila İLHAN
Kod yazarken şiir okuyunca çok feci aşka geliyorum yeminlen.
Dilimde sabah keyfiyle yeni bir umut türküsü
Kar yağmış dağlara, bozulmamış ütüsü
Rahvan atlar gibi ırgalanan gökyüzü
Gözlerimi kamaştırsa da geleceğim sana
Şimdilik bağlayıcı bir takvim sorma bana
Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.
Ay, şafağa yakın bir mum gibi erimeden
Dağlar çivilendikleri yerde çürümeden
Bebekler hayta hayta yürümeden
Geleceğim diyorum, geleceğim sana
Ne olur kesin bir takvim sorma bana
Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.
Beklesen de olur, beklemesen de
Ben bir gök kuruşum sırmalı kesende
Gecesi uzun süren karlar-buzlar ülkesinde
Hangi ses yürekten çağırır beni sana
Geleceğim diyorum, takvim sorma bana
Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.
Bu şiir böyle doğarken dost elin elimdeydi
Sen bir zümrüd-ü ankaydın, elim tüylerine deydi
Sevda duvarını aştım, sendeki bu tılsım neydi?
Başka bir gezegende de olsan dönüşüm hep sana
Kesin bir gün belirtemem, n`olur takvim sorma bana
Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.
Eski dikişler sökülür de kanama başlarsa yeniden
Yaralarıma en acı tütünleri basacağım ben
Yeter ki bir çağır beni çiçeklendiğin yerden
Gemileri yaksalar da geleceğim sana
On iki ayın birisinde, kesin takvim sorma bana
Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.
Bak işte, notalar karıştı, ezgiler muhalif
Hava kurşun gibi ağır, yağmursa arsız
Ey benim alfabemdeki kadîm Elif
Ne güzellik, ne de tat var baharsız
Güzellikleri yaşamak için geleceğim sana
Geleceğim diyorum, biraz mühlet tanı bana
Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.
Ihlamurlar çiçek açtığı zaman
Ben güneş gibi gireceğim her dar kapıdan
Kimseye uğramam ben sana uğramadan
Kavlime sâdıkım, sâdıkım sana
Takvim sorup hudut çizdirme bana
Ben sana çiçeklerle geleceğim
Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.
Her aşık oluş (Oscar Wilde’a kulak verecek olursak) umudun kendini bilmişliğe karşı zaferidir. Kendimizde gördüklerimizi, onda görmemeyi umarak aşık oluruz – yani korkaklıklarımızı, zayıflıklarımızı, tembelliğimizi, sahtekarlıklarımızı, verdiğimiz ödünleri ve aşırı aptallıklarımızı. Sanırız ki seçtiğimiz kişinin çevresine aşk koridorunu sarınca içindeki tüm hatalardan arınacak ve tabii sevilesi olacak. Kendimizde göremediğimi mükemmelliğimizi buluruz ötekinde ve aşk yoluyla onunla birleşerek, (öyle olmayacağını bile bile) insanoğlunu olan şüpheli inancımızı korumaya çalışırız.
Alain de Botton abimin yalancısıyım, severek okuyorum şu an kendisini.
Hacettepe Üniversitesi Bilgisayar Mühendisliği dördüncü sınıfında aldığım seçmeli derslerde yaptığım ödev ve projelerden, eski sınavlardan ve ders notlarından toparlayabildiklerimi paylaşıyorum. Bilgisayar değiştirdiğim için eski dosyalar falan darmadağan bir halde.
Arşiv şifresi: www.basrikahveci.com
Bilgisayar ve Ağ Güvenliği
Cross-Site Scripting Saldırıları; Geçmişi, Türleri, Örnekler, Önlemler üzerine hazırlanmış araştırma ödevi. İndirmek için tıklayın.
İnsanın open for extension olması lazım, evet ama closed for modification, insanda olmasa daha iyi olacak bişey. En azından çok katı bir şekilde olmasa. Testler çakılacak korkusundan mı acaba bu kadar çok iç direnç. Bir sonraki cümlede yazacağım şeyi önceki cümlenin noktasına gelmeden de unuttum, saatten herhalde; ki aslında nokta değil soru işareti koymak lazım oraya, cevaptanda mı ümidi kestim bilmiyorum ki. 3 ay sonra bişeyler yazayım dedim, onda da 2 dakkada “yoksa biz hayal miyiz”e bağladım. Neyse, mezuniyet hakkında geniş bi yazı yazıcam, hele şu finaller de bi geçsin.
Alakasız dipnot: Dayanamadım, mavi temaya geri döndüm. Renkli renkli böyle daha güzel.
